فى المعاشرة قال عليه السّلام : عاشروا النّاس معاشرة إن متّم بكوا عليكم . و إن بقيتم حنّوا إليكم « 1 » ترجمه : معصوم فرمود طورى با مردم معاشرت كنيد كه اگر بميريد گريه كنند بر شما و اگر زنده بمانيد به شما مهربان شوند . و فيه ايضا : شخصى از بام افتاد و بر گردن مولانا قطب الدين آمد و مهره گردن مولانا قصورى كرد چنان كه بر بستر مرض افتاد . جمعى از اكابر به عيادت آمدند و گفتند : مخدوما ! اين چه واقعه‌اى است كه واقع شده ؟ گفت : چه حال بدتر از اين‌كه ديگرى از بام افتاده و گردن من مىشكند ! « 2 » لطيفه و فيه ايضا : خرج بعض ملوك الفرس يتصيّد فرأى في طريقة أعورا فأمر بضربه و حبسه تشأّما برؤيته و اتفّق صاد صيدا كثيرا فلما عاد أمر بإطلاق الأعور فقال : أيأذن لي الملك فى الكلام ؟ قال : تكلّم قال : لقيتنى فضربتنى و حبستنى و لقيتك فاصطدت و رجعت سالما ، فأيّنا أشأم على صاحبه فضحك الملك و أمر له بجائزة . « 3 » ترجمه : يكى از ملوك فارس براى صيد بيرون رفت . در راه به مردى لوچ برخورد امر كرد تا او را بزدند و به زندانش بردند براى فال بدزدن ديدار او . اتفاقا در آن روز ملك ، صيد زيادى كرد و سالم و خشنود بازگشت و امر كرد تا مرد اعو را آزاد كنند . اعور سلطان را گفت : اجازه هست تا كلامى بگويم ؟ گفت : بگو گفت : مرا ملاقات كردى و بىجهت زدى و حبس نمودى و تو را ملاقات كردم تو صيد زياد كردى و سالما بازگشتى . آيا من و تو كداميك براى ديگر شوم‌تريم ؟ ملك را از گفتار اعور خنده گرفت و امر كرد تا جائزه به او دادند .

--> ( 1 ) . بحار الانوار 75 / 76 ( با اندكى تفاوت ) . ( 2 ) . انيس الادباء ص 59 . ( 3 ) . انيس الادباء ، ص 60 .